۴
Καὶ πάλιν ἤρξατοا
διδάσκεινب
παρὰ τὴν θάλασσαν. καὶ ⸀συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος ⸀πλεῖστος, ὥστε αὐτὸν ⸂εἰς πλοῖον ἐμβάντα⸃پ
καθῆσθαιت
ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ⸀ἦσαν.ث
۲
καὶ ἐδίδασκενا
αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά καὶ ἔλεγενب
αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·
۳
Ἀκούετε.ا
ἰδοὺ ἐξῆλθενب
ὁ ⸀σπείρωνپ
σπεῖραι.ت
۴
καὶ ἐγένετοا
ἐν τῷ σπείρεινب
ὃ μὲν ἔπεσενپ
παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθενت
τὰ πετεινὰث
καὶ κατέφαγενج
αὐτό.
۵
⸂καὶ ἄλλο⸃ ἔπεσενا
ἐπὶ τὸ πετρῶδεςب
⸀ὅπου οὐκ εἶχενپ
γῆν πολλήν, καὶ ⸀εὐθὺς ἐξανέτειλενت
διὰ τὸ μὴ ἔχεινث
βάθοςج
γῆς·
۶
⸂καὶ ὅτε ἀνέτειλενا
ὁ ἥλιος⸃ ⸀ἐκαυματίσθηب
καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχεινپ
ῥίζανت
ἐξηράνθη.ث
۷
καὶ ἄλλο ἔπεσενا
εἰς τὰς ἀκάνθας,ب
καὶ ἀνέβησανپ
αἱ ἄκανθαιت
καὶ συνέπνιξανث
αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.ج
۸
καὶ ⸀ἄλλα ἔπεσενا
εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν, καὶ ἐδίδουب
καρπὸν ἀναβαίνονταپ
καὶ ⸀αὐξανόμενα,ت
καὶ ἔφερενث
⸂ἓν τριάκονταج
καὶ ἓν ἑξήκονταچ
καὶ ἓν⸃ ἑκατόν.ح
۹
καὶ ἔλεγεν·ا
⸂Ὃς ἔχει⸃ ὦτα ἀκούεινب
ἀκουέτω.پ
۱۰
⸂Καὶ ὅτε⸃ ἐγένετοا
κατὰ μόνας, ⸀ἠρώτωνب
αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα ⸂τὰς παραβολάς⸃.
۱۱
καὶ ἔλεγενا
αὐτοῖς· Ὑμῖν ⸂τὸ μυστήριονب
δέδοται⸃پ
τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται,
۱۲
ἵνα βλέποντεςا
βλέπωσιب
καὶ μὴ ἴδωσιν,پ
καὶ ἀκούοντεςت
ἀκούωσιث
καὶ μὴ συνιῶσιν,ج
μήποτεچ
ἐπιστρέψωσινح
καὶ ἀφεθῇخ
⸀αὐτοῖς.
۱۳
Καὶ λέγει αὐτοῖς· Οὐκ οἴδατεا
τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;ب
۱۴
ὁ σπείρωνا
τὸν λόγον σπείρει.
۱۵
οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσινا
⸀εὐθὺς ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένονب
⸂εἰς αὐτούς⸃.
۱۶
καὶ οὗτοί εἰσιν ⸀ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδηا
σπειρόμενοι,ب
οἳ ὅταν ἀκούσωσινپ
τὸν λόγον ⸀εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,
۱۷
καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζανا
ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροίب
εἰσιν, εἶταپ
γενομένηςت
θλίψεως ἢ διωγμοῦث
διὰ τὸν λόγον ⸀εὐθὺς σκανδαλίζονται.
۱۸
καὶ ⸀ἄλλοι εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθαςا
σπειρόμενοι·ب
⸂οὗτοί εἰσιν⸃ οἱ τὸν λόγον ⸀ἀκούσαντες,پ
۱۹
καὶ αἱ μέριμναιا
τοῦ ⸀αἰῶνος καὶ ἡ ἀπάτηب
τοῦ πλούτουپ
καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναιت
συμπνίγουσινث
τὸν λόγον, καὶ ἄκαρποςج
γίνεται.
۲۰
καὶ ⸀ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες,ا
οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ παραδέχονταιب
καὶ καρποφοροῦσινپ
⸂ἓν τριάκονταت
καὶ ἓν ἑξήκονταث
καὶ ἓν⸃ ἑκατόν.ج
۲۱
Καὶ ἔλεγενا
⸀αὐτοῖς· Μήτιب
⸂ἔρχεται ὁ λύχνος⸃پ
ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιονت
τεθῇث
ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην,ج
οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίανچ
⸀τεθῇ;ح
۲۲
οὐ γάρ ἐστιν ⸀κρυπτὸνا
ἐὰν μὴ ⸀ἵνα φανερωθῇ,ب
οὐδὲ ἐγένετοپ
ἀπόκρυφονت
ἀλλ’ ἵνα ⸂ἔλθῃث
εἰς φανερόν⸃.ج
۲۳
εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούεινا
ἀκουέτω.ب
۲۴
καὶ ἔλεγενا
αὐτοῖς· Βλέπετεب
τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳپ
μετρεῖτεت
μετρηθήσεταιث
ὑμῖν καὶ προστεθήσεταιج
⸀ὑμῖν.
۲۵
ὃς γὰρ ⸀ἔχει, δοθήσεταιا
αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ⸀ὃ ἔχει ἀρθήσεταιب
ἀπ’ αὐτοῦ.
۲۶
Καὶ ἔλεγεν·ا
Οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ⸀ὡς ἄνθρωπος βάλῃب
τὸν σπόρονپ
ἐπὶ τῆς γῆς
۲۷
καὶ καθεύδῃا
καὶ ἐγείρηταιب
νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόροςپ
⸀βλαστᾷت
καὶ μηκύνηταιث
ὡς οὐκ οἶδενج
αὐτός.
۲۸
⸀αὐτομάτηا
ἡ γῆ καρποφορεῖ,ب
πρῶτον χόρτον,پ
⸂εἶταت
στάχυν,ث
εἶτα⸃ج
⸂πλήρηςچ
σῖτον⸃ح
ἐν τῷ στάχυϊ.خ
۲۹
ὅταν δὲ ⸀παραδοῖا
ὁ καρπός, ⸀εὐθὺς ἀποστέλλει τὸ δρέπανον,ب
ὅτι παρέστηκενپ
ὁ θερισμός.ت
۳۰
Καὶ ἔλεγεν·ا
⸀Πῶς ὁμοιώσωμενب
τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, ἢ ἐν ⸀τίνι ⸂αὐτὴν παραβολῇ θῶμεν⸃;پ
۳۱
ὡς ⸀κόκκῳا
σινάπεως,ب
ὃς ὅταν σπαρῇپ
ἐπὶ τῆς γῆς, ⸂μικρότερον ὂν⸃ت
πάντων τῶν ⸀σπερμάτων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς—
۳۲
καὶ ὅταν σπαρῇ,ا
ἀναβαίνει καὶ γίνεται ⸂μεῖζον πάντων τῶν λαχάνων⸃ب
καὶ ποιεῖ κλάδουςپ
μεγάλους, ὥστε δύνασθαιت
ὑπὸ τὴν σκιὰνث
αὐτοῦ τὰ πετεινὰج
τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.چ
۳۳
Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλειا
αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντοب
ἀκούειν·پ
۳۴
χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλειا
αὐτοῖς, κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς ⸂ἰδίοις μαθηταῖς⸃ ἐπέλυενب
πάντα.
۳۵
Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίαςا
γενομένης·ب
Διέλθωμενپ
εἰς τὸ πέραν.ت
۳۶
καὶ ἀφέντεςا
τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦνب
ἐν τῷ πλοίῳ, καὶ ἄλλα ⸀πλοῖα ἦνپ
μετ’ αὐτοῦ.
۳۷
καὶ γίνεται λαῖλαψا
⸂μεγάλη ἀνέμου⸃, ⸂καὶ τὰ⸃ κύματαب
ἐπέβαλλενپ
εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε ⸂ἤδη γεμίζεσθαιت
τὸ πλοῖον⸃.
۳۸
καὶ ⸂αὐτὸς ἦν⸃ا
⸀ἐν τῇ πρύμνῃب
ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιονپ
καθεύδων·ت
καὶ ⸀ἐγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Διδάσκαλε, οὐ μέλειث
σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;
۳۹
καὶ διεγερθεὶςا
ἐπετίμησενب
τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπενپ
τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα,ت
πεφίμωσο.ث
καὶ ἐκόπασενج
ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετοچ
γαλήνηح
μεγάλη.
۴۰
καὶ εἶπενا
αὐτοῖς· Τί δειλοίب
ἐστε; ⸀οὔπωپ
ἔχετε πίστιν;
۴۱
καὶ ἐφοβήθησανا
φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγονب
πρὸς ἀλλήλους· Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ⸀ὑπακούειپ
αὐτῷ;