۱۲
Καὶ ἤρξατοا
αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς ⸀λαλεῖν·ب
Ἀμπελῶναپ
⸂ἄνθρωπος ἐφύτευσεν⸃,ت
καὶ περιέθηκενث
φραγμὸνج
καὶ ὤρυξενچ
ὑπολήνιονح
καὶ ᾠκοδόμησενخ
πύργον,د
καὶ ἐξέδετοذ
αὐτὸν γεωργοῖς,ر
καὶ ἀπεδήμησεν.ز
۲
καὶ ἀπέστειλενا
πρὸς τοὺς γεωργοὺςب
τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶνپ
λάβῃت
ἀπὸ ⸂τῶν καρπῶν⸃ τοῦ ἀμπελῶνος·ث
۳
⸀καὶ λαβόντεςا
αὐτὸν ἔδειρανب
καὶ ἀπέστειλανپ
κενόν.ت
۴
καὶ πάλιν ἀπέστειλενا
πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· ⸀κἀκεῖνονب
⸀ἐκεφαλίωσανپ
καὶ ⸀ἠτίμασαν.ت
۵
⸀καὶ ἄλλον ἀπέστειλεν·ا
κἀκεῖνονب
ἀπέκτειναν,پ
καὶ πολλοὺς ἄλλους, ⸂οὓς μὲν δέροντεςت
οὓς δὲ ἀποκτέννοντες⸃.ث
۶
ἔτι ⸂ἕνα εἶχεν,ا
υἱὸν ἀγαπητόν· ἀπέστειλεν⸃ب
αὐτὸν ⸂ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς⸃ λέγωνپ
ὅτι Ἐντραπήσονταιت
τὸν υἱόν μου.
۷
ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶا
⸂πρὸς ἑαυτοὺς εἶπαν⸃ب
ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος·پ
δεῦτεت
ἀποκτείνωμενث
αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσταιج
ἡ κληρονομία.چ
۸
καὶ λαβόντεςا
⸂ἀπέκτεινανب
αὐτόν, καὶ ἐξέβαλονپ
αὐτὸν⸃ ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.ت
۹
⸀τί ποιήσειا
ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος;ب
ἐλεύσεταιپ
καὶ ἀπολέσειت
τοὺς γεωργούς,ث
καὶ δώσειج
τὸν ἀμπελῶναچ
ἄλλοις.
۱۰
οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε·ا
Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασανب
οἱ οἰκοδομοῦντες,پ
οὗτος ἐγενήθηت
εἰς κεφαλὴν γωνίας·ث
۱۱
παρὰ κυρίου ἐγένετοا
αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴب
ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
۱۲
Καὶ ἐζήτουνا
αὐτὸν κρατῆσαι,ب
καὶ ἐφοβήθησανپ
τὸν ὄχλον, ἔγνωσανت
γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν.ث
καὶ ἀφέντεςج
αὐτὸν ἀπῆλθον.چ
۱۳
Καὶ ἀποστέλλουσιν πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρῳδιανῶνا
ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσινب
λόγῳ.
۱۴
⸀καὶ ἐλθόντεςا
λέγουσιν αὐτῷ· Διδάσκαλε, οἴδαμενب
ὅτι ἀληθὴςپ
εἶ καὶ οὐ μέλειت
σοι περὶ οὐδενός, οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις· ἔξεστιν ⸂δοῦναιث
κῆνσονج
Καίσαρι⸃چ
ἢ οὔ; δῶμενح
ἢ μὴ δῶμεν;خ
۱۵
ὁ δὲ εἰδὼςا
αὐτῶν τὴν ὑπόκρισινب
εἶπενپ
αὐτοῖς· Τί με πειράζετε; φέρετέت
μοι δηνάριονث
ἵνα ἴδω.ج
۱۶
οἱ δὲ ἤνεγκαν.ا
καὶ λέγει αὐτοῖς· Τίνος ἡ εἰκὼνب
αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;پ
οἱ δὲ εἶπανت
αὐτῷ· Καίσαρος.ث
۱۷
⸂ὁ δὲ⸃ Ἰησοῦς εἶπενا
⸀αὐτοῖς· ⸂Τὰ Καίσαροςب
ἀπόδοτε⸃پ
Καίσαριت
καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ. καὶ ⸀ἐξεθαύμαζονث
ἐπ’ αὐτῷ.
۱۸
Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοιا
πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι,ب
καὶ ⸀ἐπηρώτωνپ
αὐτὸν λέγοντες·ت
۱۹
Διδάσκαλε, Μωϋσῆς ἔγραψενا
ἡμῖν ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃب
καὶ καταλίπῃپ
γυναῖκα καὶ ⸂μὴ ἀφῇت
τέκνον⸃, ἵνα λάβῃث
ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν ⸀γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃج
σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
۲۰
ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν·ا
καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβενب
γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκωνپ
οὐκ ἀφῆκενت
σπέρμα·
۲۱
καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβενا
αὐτήν, καὶ ἀπέθανενب
⸂μὴ καταλιπὼν⸃پ
σπέρμα, καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως·ت
۲۲
καὶ ⸂οἱ ἑπτὰ⸃ οὐκ ἀφῆκανا
σπέρμα· ⸀ἔσχατον πάντων ⸂καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν⸃.ب
۲۳
ἐν τῇ ἀναστάσει ⸂ὅταν ἀναστῶσιν⸃ا
τίνος αὐτῶν ἔσταιب
γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχονپ
αὐτὴν γυναῖκα.
۲۴
⸂ἔφηا
αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς⸃· Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε μὴ εἰδότεςب
τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ;
۲۵
ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν,ا
οὔτε γαμοῦσινب
οὔτε ⸀γαμίζονται,پ
ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ⸀ἄγγελοι ἐν τοῖς οὐρανοῖς·
۲۶
περὶ δὲ τῶν νεκρῶν ὅτι ἐγείρονται οὐκ ἀνέγνωτεا
ἐν τῇ βίβλῳب
Μωϋσέως ἐπὶ τοῦ βάτουپ
⸀πῶς εἶπενت
αὐτῷ ὁ θεὸς λέγων·ث
Ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ⸂ὁ θεὸς Ἰσαὰκج
καὶ ὁ⸃ θεὸς Ἰακώβ;چ
۲۷
οὐκ ἔστιν ⸀θεὸς νεκρῶν ⸀ἀλλὰ ζώντων·ا
⸀πολὺ πλανᾶσθε.
۲۸
Καὶ προσελθὼνا
εἷς τῶν γραμματέων ἀκούσαςب
αὐτῶν συζητούντων,پ
⸀ἰδὼνت
ὅτι καλῶς ⸂ἀπεκρίθηث
αὐτοῖς⸃, ἐπηρώτησενج
αὐτόν· Ποία ἐστὶν ⸂ἐντολὴ πρώτη πάντων⸃;
۲۹
⸂ἀπεκρίθηا
ὁ Ἰησοῦς⸃ ὅτι Πρώτη ⸀ἐστίν· Ἄκουε,ب
Ἰσραήλ, κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν,
۳۰
καὶ ἀγαπήσειςا
κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης ⸀τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίαςب
σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύοςپ
⸀σου.
۳۱
⸀δευτέρα αὕτη· Ἀγαπήσειςا
τὸν πλησίονب
σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν.
۳۲
⸀καὶ εἶπενا
αὐτῷ ὁ γραμματεύς· Καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπεςب
ὅτι εἷς ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ·
۳۳
καὶ τὸ ἀγαπᾶνا
αὐτὸν ἐξ ὅλης ⸀τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ⸀συνέσεωςب
καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύοςپ
καὶ τὸ ἀγαπᾶνت
τὸν πλησίονث
ὡς ἑαυτὸν ⸀περισσότερόνج
ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτωνچ
καὶ θυσιῶν.ح
۳۴
καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼνا
⸀αὐτὸν ὅτι νουνεχῶςب
ἀπεκρίθηپ
εἶπενت
αὐτῷ· Οὐ μακρὰνث
εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμαج
αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.چ
۳۵
Καὶ ἀποκριθεὶςا
ὁ Ἰησοῦς ἔλεγενب
διδάσκωνپ
ἐν τῷ ἱερῷ· Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ χριστὸς υἱὸς ⸂Δαυίδ ἐστιν⸃;
۳۶
⸀αὐτὸς Δαυὶδ εἶπενا
ἐν ⸂τῷ πνεύματι τῷ⸃ ἁγίῳ· ⸀Εἶπενب
⸀κύριος τῷ κυρίῳ μου· ⸀Κάθουپ
ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶت
τοὺς ἐχθρούς σου ⸀ὑποκάτωث
τῶν ποδῶν σου.
۳۷
⸀αὐτὸς Δαυὶδ λέγει αὐτὸν κύριον, καὶ πόθενا
⸂αὐτοῦ ἐστιν υἱός⸃; καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουενب
αὐτοῦ ἡδέως.پ
۳۸
Καὶ ⸂ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ἔλεγεν⸃·ا
Βλέπετεب
ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντωνپ
ἐν στολαῖςت
περιπατεῖνث
καὶ ἀσπασμοὺςج
ἐν ταῖς ἀγοραῖςچ
۳۹
καὶ πρωτοκαθεδρίαςا
ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ πρωτοκλισίαςب
ἐν τοῖς δείπνοις,پ
۴۰
οἱ κατεσθίοντεςا
τὰς οἰκίας τῶν χηρῶνب
καὶ προφάσειپ
μακρὰت
προσευχόμενοι·ث
οὗτοι λήμψονταιج
περισσότερονچ
κρίμα.ح
۴۱
Καὶ ⸀καθίσαςا
⸀κατέναντιب
τοῦ γαζοφυλακίουپ
ἐθεώρειت
πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸνث
εἰς τὸ γαζοφυλάκιον·ج
καὶ πολλοὶ πλούσιοιچ
ἔβαλλονح
πολλά·
۴۲
καὶ ἐλθοῦσαا
μία χήραب
πτωχὴ ἔβαλενپ
λεπτὰت
δύο, ὅ ἐστιν κοδράντης.ث
۴۳
καὶ προσκαλεσάμενοςا
τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ⸀εἶπενب
αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήραپ
αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων ⸀ἔβαλενت
τῶν βαλλόντωνث
εἰς τὸ γαζοφυλάκιον·ج
۴۴
πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντοςا
αὐτοῖς ἔβαλον,ب
αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεωςپ
αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχενت
ἔβαλεν,ث
ὅλον τὸν βίονج
αὐτῆς.