۱۶
Ταῦτα λελάληκαا
ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε.ب
۲
ἀποσυναγώγουςا
ποιήσουσινب
ὑμᾶς· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείναςپ
ὑμᾶς δόξῃت
λατρείανث
προσφέρεινج
τῷ θεῷ.
۳
καὶ ταῦτα ποιήσουσινا
ὅτι οὐκ ἔγνωσανب
τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ.
۴
ἀλλὰ ταῦτα λελάληκαا
ὑμῖν ἵνα ὅταν ἔλθῃب
ἡ ὥρα ⸀αὐτῶν μνημονεύητεپ
⸁αὐτῶν ὅτι ἐγὼ εἶπονت
ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον,ث
ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην.ج
۵
νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντάا
με καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με· Ποῦ ὑπάγεις;
۶
ἀλλ’ ὅτι ταῦτα λελάληκαا
ὑμῖν ἡ λύπηب
πεπλήρωκενپ
ὑμῶν τὴν καρδίαν.
۷
ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν, συμφέρειا
ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω.ب
ἐὰν ⸀γὰρ μὴ ἀπέλθω,پ
ὁ παράκλητοςت
⸂οὐ μὴ ἔλθῃ⸃ث
πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ,ج
πέμψωچ
αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς.
۸
καὶ ἐλθὼνا
ἐκεῖνος ἐλέγξειب
τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως·
۹
περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ·
۱۰
περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν ⸀πατέρα ὑπάγω καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με·
۱۱
περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.ا
۱۲
Ἔτι πολλὰ ἔχω ⸂ὑμῖν λέγειν⸃,ا
ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζεινب
ἄρτι·
۱۳
ὅταν δὲ ἔλθῃا
ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσειب
ὑμᾶς ⸂ἐν τῇ ἀληθείᾳ πάσῃ⸃, οὐ γὰρ λαλήσειپ
ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ⸀ἀκούσειت
λαλήσει,ث
καὶ τὰ ἐρχόμεναج
ἀναγγελεῖچ
ὑμῖν.
۱۴
ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει,ا
ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεταιب
καὶ ἀναγγελεῖپ
ὑμῖν.
۱۵
πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν· διὰ τοῦτο εἶπονا
ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καὶ ἀναγγελεῖب
ὑμῖν.
۱۶
Μικρὸν καὶ ⸀οὐκέτι θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέا
⸀με.
۱۷
εἶπανا
οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους· Τί ἐστιν τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν· Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέب
με; καί· ⸀Ὅτι ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα;
۱۸
ἔλεγονا
οὖν· ⸂Τί ἐστιν τοῦτο⸃ ὃ ⸀λέγει μικρόν; οὐκ οἴδαμενب
τί λαλεῖ.
۱۹
⸀ἔγνωا
Ἰησοῦς ὅτι ἤθελονب
αὐτὸν ἐρωτᾶν,پ
καὶ εἶπενت
αὐτοῖς· Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ’ ἀλλήλων ὅτι εἶπον·ث
Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέج
με;
۲۰
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετεا
καὶ θρηνήσετεب
ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται·پ
⸀ὑμεῖς λυπηθήσεσθε,ت
ἀλλ’ ἡ λύπηث
ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.ج
۲۱
ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃا
λύπηνب
ἔχει, ὅτι ἦλθενپ
ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃت
τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύειث
τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθηج
ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον.
۲۲
καὶ ὑμεῖς οὖν ⸂νῦν μὲν λύπην⸃ا
ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαιب
ὑμᾶς, καὶ χαρήσεταιپ
ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς ⸀αἴρει ἀφ’ ὑμῶν.
۲۳
καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετεا
οὐδέν· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ⸂ἄν τι⸃ αἰτήσητεب
τὸν πατέρα ⸂δώσειپ
ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου⸃.
۲۴
ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατεا
οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτεب
καὶ λήμψεσθε,پ
ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖت
πεπληρωμένη.ث
۲۵
Ταῦτα ἐν παροιμίαιςا
λελάληκαب
ὑμῖν· ⸀ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαιςپ
λαλήσωت
ὑμῖν ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ⸀ἀπαγγελῶث
ὑμῖν.
۲۶
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσθε,ا
καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσωب
τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν·
۲۷
αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ φιλεῖا
ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατεب
καὶ πεπιστεύκατεپ
ὅτι ἐγὼ παρὰ τοῦ ⸀θεοῦ ἐξῆλθον.ت
۲۸
ἐξῆλθονا
⸀ἐκ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλήλυθαب
εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα.
۲۹
⸀Λέγουσιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Ἴδε νῦν ⸀ἐν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίανا
οὐδεμίαν λέγεις.
۳۰
νῦν οἴδαμενا
ὅτι οἶδαςب
πάντα καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ·پ
ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθες.ت
۳۱
ἀπεκρίθηا
⸀αὐτοῖς Ἰησοῦς· Ἄρτι πιστεύετε;
۳۲
ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα ⸀καὶ ἐλήλυθενا
ἵνα σκορπισθῆτεب
ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια κἀμὲ μόνον ἀφῆτε·پ
καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστιν.
۳۳
ταῦτα λελάληκαا
ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε·ب
ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε,پ
ἐγὼ νενίκηκαت
τὸν κόσμον.