Κατὰ Ἰωάννην

۱۵
Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελοςا ἡ ἀληθινή,ب καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργόςپ ἐστιν·
۲  πᾶν κλῆμαا ἐν ἐμοὶ μὴ φέρονب καρπὸν αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρονپ καθαίρειت αὐτὸ ἵνα ⸂καρπὸν πλείονα⸃ φέρῃ.ث
۳  ἤδη ὑμεῖς καθαροίا ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκαب ὑμῖν·
۴  μείνατεا ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμαب οὐ δύναται καρπὸν φέρεινپ ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐὰν μὴ ⸀μένῃت ἐν τῇ ἀμπέλῳ,ث οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ ⸀μένητε.ج
۵  ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος,ا ὑμεῖς τὰ κλήματα.ب ὁ μένωνپ ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖνت οὐδέν.
۶  ἐὰν μή τις ⸀μένῃا ἐν ἐμοί, ἐβλήθηب ἔξω ὡς τὸ κλῆμαپ καὶ ἐξηράνθη,ت καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσιν καὶ καίεται.ث
۷  ἐὰν μείνητεا ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ,ب ὃ ἐὰν θέλητεپ ⸀αἰτήσασθεت καὶ γενήσεταιث ὑμῖν·
۸  ἐν τούτῳ ἐδοξάσθηا ὁ πατήρ μου ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητεب καὶ ⸀γένησθεپ ἐμοὶ μαθηταί.
۹  καθὼς ἠγάπησένا με ὁ πατήρ, κἀγὼ ⸂ὑμᾶς ἠγάπησα⸃,ب μείνατεپ ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.
۱۰  ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε,ا μενεῖτεب ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ ⸂τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου⸃ τετήρηκαپ καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.
۱۱  ταῦτα λελάληκαا ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν ⸀ᾖب καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.پ
۱۲  Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμὴ ἵνα ἀγαπᾶτεا ἀλλήλους καθὼς ἠγάπησαب ὑμᾶς·
۱۳  μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇا ὑπὲρ τῶν φίλωνب αὐτοῦ.
۱۴  ὑμεῖς φίλοιا μού ἐστε ἐὰν ποιῆτεب ⸀ἃ ἐγὼ ἐντέλλομαιپ ὑμῖν.
۱۵  οὐκέτι ⸂λέγω ὑμᾶς⸃ δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδενا τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκαب φίλους,پ ὅτι πάντα ἃ ἤκουσαت παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισαث ὑμῖν.
۱۶  οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε,ا ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμηνب ὑμᾶς, καὶ ἔθηκαپ ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητεت καὶ καρπὸν φέρητεث καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ,ج ἵνα ὅ τι ἂν αἰτήσητεچ τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου δῷح ὑμῖν.
۱۷  ταῦτα ἐντέλλομαιا ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτεب ἀλλήλους.
۱۸  Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ⸀ὑμῶν μεμίσηκεν.ا
۱۹  εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε,ا ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει·ب ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμηνپ ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.
۲۰  μνημονεύετεا τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπονب ὑμῖν· Οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ· εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν,پ καὶ ὑμᾶς διώξουσιν·ت εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν,ث καὶ τὸν ὑμέτερονج τηρήσουσιν.چ
۲۱  ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσινا ⸂εἰς ὑμᾶς⸃ διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασινب τὸν πέμψαντάپ με.
۲۲  εἰ μὴ ἦλθονا καὶ ἐλάλησαب αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ ⸀εἴχοσαν·پ νῦν δὲ πρόφασινت οὐκ ἔχουσιν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.
۲۳  ὁ ἐμὲ μισῶνا καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.
۲۴  εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησαا ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος ⸀ἐποίησεν,ب ἁμαρτίαν οὐκ ⸀εἴχοσαν·پ νῦν δὲ καὶ ἑωράκασινت καὶ μεμισήκασινث καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.
۲۵  ἀλλ’ ἵνα πληρωθῇا ὁ λόγος ὁ ⸂ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν γεγραμμένος⸃ب ὅτι Ἐμίσησάνپ με δωρεάν.ت
۲۶  ⸀Ὅταν ἔλθῃا ὁ παράκλητοςب ὃν ἐγὼ πέμψωپ ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσειت περὶ ἐμοῦ·
۲۷  καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε.