Ἰωάννου αʹ

۳
ἴδετεا ποταπὴνب ἀγάπην δέδωκενپ ἡμῖν πατὴρ ἵνα τέκνα θεοῦ κληθῶμεν,ت ⸂καὶ ἐσμέν⸃. διὰ τοῦτο κόσμος οὐ γινώσκει ⸀ἡμᾶς ὅτι οὐκ ἔγνωث αὐτόν.
۲ἀγαπητοί, νῦν τέκνα θεοῦ ἐσμεν, καὶ οὔπωا ἐφανερώθηب τί ἐσόμεθα.پ ⸀οἴδαμενت ὅτι ἐὰν φανερωθῇث ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα,ج ὅτι ὀψόμεθαچ αὐτὸν καθώς ἐστιν.
۳καὶ πᾶς ἔχωνا τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπ’ αὐτῷ ἁγνίζειب ἑαυτὸν καθὼς ἐκεῖνος ἁγνόςپ ἐστιν.
۴Πᾶς ποιῶνا τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν ἀνομίανب ποιεῖ, καὶ ἁμαρτία ἐστὶν ἀνομία.پ
۵καὶ οἴδατεا ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθηب ἵνα τὰς ⸀ἁμαρτίας ἄρῃ,پ καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
۶πᾶς ἐν αὐτῷ μένωνا οὐχ ἁμαρτάνει· πᾶς ἁμαρτάνωνب οὐχ ἑώρακενپ αὐτὸν οὐδὲ ἔγνωκενت αὐτόν.
۷τεκνία,ا μηδεὶς πλανάτωب ὑμᾶς· ποιῶνپ τὴν δικαιοσύνην δίκαιός ἐστιν, καθὼς ἐκεῖνος δίκαιός ἐστιν·
۸ ποιῶνا τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς διάβολος ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθηب υἱὸς τοῦ θεοῦ ἵνα λύσῃپ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου.
۹πᾶς γεγεννημένοςا ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει, καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν,ب ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται.پ
۱۰ἐν τούτῳ φανεράا ἐστιν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου· πᾶς μὴ ποιῶνب δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, καὶ μὴ ἀγαπῶνپ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
۱۱Ὅτι αὕτη ἐστὶν ἀγγελίαا ἣν ἠκούσατεب ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμενپ ἀλλήλους·
۱۲οὐ καθὼς Κάϊνا ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦνب καὶ ἔσφαξενپ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάρινت τίνος ἔσφαξενث αὐτόν; ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ ἦν,ج τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια.
۱۳⸀μὴ θαυμάζετε,ا ⸀ἀδελφοί, εἰ μισεῖ ὑμᾶς κόσμος.
۱۴ἡμεῖς οἴδαμενا ὅτι μεταβεβήκαμενب ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς· μὴ ⸀ἀγαπῶνپ μένει ἐν τῷ θανάτῳ.
۱۵πᾶς μισῶνا τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνοςب ἐστίν, καὶ οἴδατεپ ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνοςت οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν ⸀αὐτῷ μένουσαν.ث
۱۶ἐν τούτῳ ἐγνώκαμενا τὴν ἀγάπην, ὅτι ἐκεῖνος ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκεν·ب καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς ⸀θεῖναι.پ
۱۷ὃς δ’ ἂν ἔχῃا τὸν βίονب τοῦ κόσμου καὶ θεωρῇپ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχονταت καὶ κλείσῃث τὰ σπλάγχναج αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ, πῶς ἀγάπη τοῦ θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ;
۱۸⸀Τεκνία,ا μὴ ἀγαπῶμενب λόγῳ μηδὲ τῇ γλώσσῃ ἀλλὰ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ.
۱۹⸀ἐν τούτῳ ⸀γνωσόμεθαا ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσομενب ⸂τὴν καρδίαν⸃ ἡμῶν
۲۰ὅτι ἐὰν καταγινώσκῃا ἡμῶν καρδία, ὅτι μείζων ἐστὶν θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ γινώσκει πάντα.
۲۱ἀγαπητοί, ἐὰν καρδία ⸂μὴ καταγινώσκῃا ἡμῶν⸃, παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν θεόν,
۲۲καὶ ⸀ἐὰν αἰτῶμενا λαμβάνομεν ⸀ἀπ’ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰب ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν.
۲۳καὶ αὕτη ἐστὶν ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα ⸀πιστεύσωμενا τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀγαπῶμενب ἀλλήλους, καθὼς ἔδωκενپ ἐντολὴν ⸀ἡμῖν.
۲۴καὶ τηρῶνا τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ· καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν.ب